Als ik straks oud ben, ziek en zwak en pijn verjaagt de slaap als onrust neem van mij bezit doe dan wat onvermijdelijk is en laat mij gáán de laatste goede daad.
Beslis voor mij en wees niet laf. Past eigenliefde bij de vriendschap die ik gaf of uitstel tot het beter past bij een verloren strijd?
Ik ben niet bang tijdens die laatste gang. Jij loopt niet weg jij kijkt me aan je noemt me bij de liefste naam en houdt mij stevig vast.
Vandaag voor het laatst groet ik je met mijn hondenstaart.... Wat jij liet doen deed jij voor mij; je hebt me nog meer pijn bespaard, voor zinloos lijden mij bewaard.
Een zwaar besluit? -Nee, huil nu niet- Een wijs besluit, dat werd gegrond op een oud en uniek verbond; jij bent mijn baas en ik jouw hond.